|
|
|
|
|
|
გვერდი 1 / სულ 16
[
1
|
2
|
3
|
4
|
5
|
6
]
|
|
|
|
|
და ძარღვებში ცეცხლოვანი სისხლი კოლხის
კლდეს მოხეთქავს მოწოდებით, იმფერია,
მე ვარ სუნთქვა, ლაღი სულთქმა ჩემი ხალხის,
ხელთ მაქვს დიდი ტრაპიზონის იმპერია.
|
|
ავტ.:
გეორგიანელი;
2006.28.2
; ნახვა: 4052
: შეფასება (3.50 / შემფასებელი 16)
|
|
|
|
|
XIX-XX ს-ების მიჯნაზე ახალმა მიმდინარეობამ იჩინა თავი, რომელშიც "მოდერნი" უწოდეს, ანუ ახალი, რომელიც ადამიანის ირგვლივ უნდა მოთავსებულიყო-ახალი ცხოვრების სტილი, რომელიც ადამიანის გარშემო შექმნიდა
|
|
ავტ.:
გეორგიანელი;
2006.12.3
; ნახვა: 4956
; კომენტარები:
2
: შეფასება (4.60 / შემფასებელი 15)
|
|
|
|
|
|
"ფ ა ნ ტ ო მ ი"
(ინტერაქტიული რომანი)
წინასიტყვაობის მაგიერ
ვებ - პროექტი "ფანტომი" მე-20-ე, 21-ე საუკუნის ეპოქის ამსახველი რომანია. რომელიც შექმნის პრინციპით განსხვავდება დღემდე გამოცემული ყველა ანალოგიკური რომანისაგან.
პირველი ქართული ვირტუალური ნაწარმოების წერა, რომელიც მცირე ზომის ნოველების სახით არის წარმოდგენილი ორმა პიროვნებამ დავიწყეთ.
პირობითად "ფანტომი" ვუწოდეთ ჯერ კიდევ შექმნის პროცესში (ონლაინ რეჟიმში) არსებულ ჩვენი სულის გამოძახილს.
ორმა, სრულიად უცნობმა, ამერიკასა და ფინეთში მცხოვრებმა, სხვადასხვა ასაკის, ბუნებისა და განვლილი ცხოვრების მქონე ქართველმა დავიწყეთ შრომა.
|
|
ავტ.:
გოჩა ბახია;
2006.12.2
; ნახვა: 2792
; კომენტარები:
3
: შეფასება (3.43 / შემფასებელი 14)
|
|
|
|
|
ზიხარ ბუხართან მარტო
თითქოს ვიღაცას ელი
ის ვიღაც მოვა შენთან ,
ჩუმად შეგახო ხელი.
|
|
ავტ.:
გეორგიანელი;
2007.7.3
; ნახვა: 6949
: შეფასება (3.91 / შემფასებელი 11)
|
|
|
|
|
|
"ჩვენ მოვევლინეთ საქართველოს განწირულ დროში,
მიგვიღო ზეცამ, მაგრამ მიწა გვეძახის გერებს.
მივდივართ მწყობრივ ბნელ ღამეში გიორგის დროშით,
დავგმეთ წითელი და ვადიდებთ წარსულის ფერებს...
მივდივართ ქარში, მძიმე მარშით, გამართულ ფეხით
და გვჯერა მთვარე ვერ წაშლიდა მთებში მზის ნავალს.
ჩვენს მიწა–წყალზე გავივლით მეხით,
რომ გავუკაფოთ გზები მომავალს!"
|
|
ავტ.:
გეორგიანელი;
2008.8.10
; ნახვა: 4232
: შეფასება (3.00 / შემფასებელი 11)
|
|
|
|
|
|
მე მოვალ შენთან, ვით გაზაფხული,
ჩამოგაშორებ გულიდან ყინვას.
მე მოვალ შენთან, ვით ანცი სიო,
რომ, სიყვარულზე რაიმე გითხრა.
გზა თუ ამებნა შენსკენ სავალი,
სიზმარში მაინც უთუოდ გნახავ.
მე დაგიტოვებ ბაგეზე ამბორს
და ფეხაკრეფით, უჩუმრად წავალ
|
|
ავტ.:
თეა კანდელაკი;
2005.2.3
; ნახვა: 4333
; კომენტარები:
3
: შეფასება (4.00 / შემფასებელი 10)
|
|
|
|
|
|
ტერმინებზე შევთანხმდეთ. არავითარ თბილისის ომს 91-92 წლების ქართულ სინამდვილეში არ ჰქონდა ადგილი. ეს იყო კრემლის მიერ განხორციელებული სახელმწიფო გადატრიელება და სამაჩაბლოს და აფხაზეთის პროვოკაციული ომების ჩათვლით, ჩვენი ქვეყნის ოკუპაცია.
|
|
ავტ.:
ნინო კუტალაძე;
2006.3.4
; ნახვა: 4441
; კომენტარები:
4
: შეფასება (3.20 / შემფასებელი 10)
|
|
|
|
|
|
ყორღანებიდან გნოლი აფრინდა,
ყაბარდოს ველი გადაიარა,
ისევ ავღსდექი, ალაზნის ბოლოს
ჩასაფრებული ვსინჯავ იარაღს.
|
|
ავტ.:
ნინო კუტალაძე;
2005.1.8
; ნახვა: 2917
: შეფასება (3.00 / შემფასებელი 10)
|
|
|
|
|
|
დღეს, შეიძლება, გოლგოთაზე კაცი რომ ადის,
ფეხსაცმელები "ადიდასის" ფირმისა ეცვას.
ჯორდანო ბრუნო დღეს რომ დაწვან, ვიღაცას მწვადის
სუნი მიუვა და თვალების დაიწყებს ბრეცვას.
დამთხვეული ბრბო აღისრულებს პირუტყვულ წადილს.
მას ურჩევნია, ჯვარზე რწმენის ნათელი ეცვას
და მინდა, ამ ხალხს რომ შევძახო: ტყეებში წადი,
ადამიანო, კვლავ იქეცი რადგანაც მხეცად!
|
|
ავტ.:
თეა კანდელაკი;
2006.18.7
; ნახვა: 3998
: შეფასება (4.50 / შემფასებელი 8)
|
|
|
|
|
მოხუცი ქალი სახედამჭკნარი და მოსულელო
უაზრო თვალებით მომზირავი შორს
მაგიდასთან ვერ მჯდომი სუფთად. არასდროს გპასუხობს.
დაჟინებით დასძახი "შეეცადეთ" და ის კი სდუმს.
ქალი რომელიც ყურადღებას არ აქცევს რასაც შენ აკეთებ
და მუდმივად კარგავს საკუთარ ფეხსაცმელებს.
თავდანებებით გაკუთვნებს საკუთარ თავს
და გაცლის რომ ხანდახან დაჰყვირო მას.
რას ფიქრობ მასზე, რასაც თავად ხედავ?!
გადამჭკნარ ბუნების მრისხანე მძევალს?
უნდა აგიხილო მე შვილო თვალები
მისმინე ადრეულ ჩემს სახეს მოგიყვები:
მე მეათე ვარ დედაც მყავს მამაც
|
|
ავტ.:
ნინო კუტალაძე;
2006.1.2
; ნახვა: 2982
; კომენტარები:
3
: შეფასება (3.75 / შემფასებელი 8)
|
|
|
|
|
|
გვერდი 1 / სულ 16
[
1
|
2
|
3
|
4
|
5
|
6
]
|
|
|
|
