შოთა ნიშნიანიძე: "ძახილი"
ალბათ, გგონივარ დაღლილი სხივი,ალბათ, გგონივარ სუნთქვა სიოთა,შენ ხომ უძლებდი საკუთარ ტკივილს,მე კი, ძვირფასო, შენიც მტკიოდა.